Thinking again and again my experience to work with the prisoners.

Πέρασαν  2  χρόνια  τόσο γρήγορα!

Ξαναανακατεύω  μέσα το  θέμα  τών φυλακών.

Θέλει  ξεσκόνισμα υποψιάζομαι ,αφορμή  είναι  η φίλη  μου  Ηhttps://www.facebook.com/avra.papathanasiou?fref=nf

Αυρα  Παπαθανασίου Οδοντίατρος.

Πρίν  2  χρόνια έκανα μία  δουλειά στον  Κορυδαλό  με την  Ψυχιατρική  μονάδα του Κορυδαλού δούλεψα  με  φυλακισμένους   που  που  νοσηλευόντουσαν  εκεί.

Θέλω  να σας πώ  τις  κρυφές  μου  σκέψεις γιά  αυτή  μου  την εμπειρία.

Ηξερα  από  τον  Ιανουάριο  οτι  θα κάνω  αυτό  το σεμινάριο ,χρειάστηκε  3  μήνες γιά  να δοθεί  η  άδεια  να μπορώ να μπώ  στον Κορυδαλό!

3 μήνες  γινόταν  πόλεμος  μέσα μου, περίμενα  με αγωνία  πότε  θα  αρχήσει αυτό, ενοείτε οτι  δεν  θα  επαιρνα αμοιβή!

Την προηγούμενη  βραδυά  δεν κατάφερα  να  κοιμηθώ  καθόλου,είχα αγωνία  πώς  θα  έκλεινε η  πόρτα  πίσω  μου , δεν  με τρόμαζε  τίποτα  μόνο  ο θόρυβος  που  θα  έκανε  κλείνοντας  πίσω μου θα  ήταν  μεταλική φανταζόμουν ,

Οπως  πράγματικά  ήταν τρομακτικός  ο  θορυβος  που έκανε..

Οπως  και  τρομακτικές  ήταν  οι  συνθήκες που ζούσαν οι  άνθρωποι,

Δεν μιλάω  γιά  καθαριότητα  , για φαγητό  μια  η άλλη αυτά δεν  τα  ξέρω  απλά  τα  υποψιάζομαι σε τι  επίπεδο είναι. Μιλάω για την  αξιοπρέπεια  που  νοιώθει  ίσως ο  καθένας γιά τον εαυτό του, για το τι επιτρέπει  να του συμβεί……τι  αντέχει  να ζει?

Πόσο  αντέχει  να τον ταπεινώνουν ? Πόσο  έχει  ταπεινωθεί  από  τον  μικροκοσμό  του?Τρόμαξα δεν  φαντάζεστε  απο  τι. Πόσο ευγενείς ήταν αυτοί οι άνθρωποι, ανθρωποι  της  διπλανής  πόρτας ήταν, μην  μου  πείτε Α! οχι εγώ δεν είμαι  σαν αυτούς , τα δικά  μου τα  παιδιά δεν είναι τέτοια …..

Είναι το  μοναδικό  πράγμα  που  μπορεί  πιά να  με  κάνει  ΕΞΑΛΗ.

Τα  παιδιά  μου δεν είναι τέτοια  είναι εξαιρετικά παιδιά”Ζώ  ναι σε  μία τόσο  φασιστική  κοινωνία , λυπάμαι οχι πού το λέω αλλά που  το  ζώ ,

Καί  ναί  κάποτε  σε  μεγάλες στιγμές  αδυναμίας μου  έκανα  και εγώ τέτοιες σκέψεις,,,,,,

Ηταν όλα  τα αγόρια που πήραν μέρος  σε αυτό  ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΊ..

Ζήτησα  να  μην  μου  πούν την ιστορία  κανενός , δεν  ήταν  μέσα στα  πλαίσια  αυτού πού  θα έκανα  μαζί  τους, δεν είμαι  Ψυχολόγος , κοινωνιολόγος αλλά  δεν είμαι  και  περίεργη  η  κουτσομπόλα,

Αισθάνομαι  περήφανη  πού  δεν  κοίταξα  τη  ζωή τους  από την  κλειδαρότρυπα.

Ηθελα  να τούς σεβαστώ , ήταν κανονικοί άνθρωποι  γιά  μένα , Ο  καθένας  μας μπορεί  να  βρεθεί  σε μία  πολύ  δύσκολη  θέσηlife sketch - faces

Πιστεύω δε  ότι  οι  πιό  πολλοί από εμάς έχουμε  την προσωπική  μας φυλακή΄΄΄΄΄΄΄΄

Δεν  τελείωσα   θα κάνω ένα διάλειμα ΄΄΄΄΄΄΄΄

Προσεχώς  σαν στο σινεμά!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s